معنی باغ سیاووشان

[ غِ ] (اِخ) باغ سیاوشان. نام نوایی از موسیقی. (فرهنگ رشیدی) (آنندراج) (انجمن آرای ناصری) (ناظم الاطباء). نوایی است که مطربان زنند. (فرهنگ اوبهی) (لغت فرس اسدی مصحح مرحوم اقبال ص ۴۰۵). نام صوتی است از موسیقی. (هفت قلزم) (برهان). نوایی از موسیقی. (آنندراج) (فرهنگ جهانگیری). نغمه ای است از موسیقی. (فرهنگ ضیاء). یکی از الحان سی گانهٔ باربد خنیاگر خسروپرویز است. (از فرهنگ شعوری ج ۱ ورق ۱۸۱): قمریان راه گل و نوش لبینادانند صلصلان باغ سیاووشان با سروستاه. منوچهری. گه به بستان اندرون بستان شیرین برکشد گه بباغ اندر همی باغ سیاووشان زند. رشیدی.