معنی باغ سپید

[ غِ سَ / سِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) باغ روشن را گویند. باغی که صحن و دیوار آن سفید باشد. (هفت قلزم).[ غِ سَ ] (اِخ) نام باغی است. (آنندراج). ظاهراً باغ سپید، باغی سلطنتی بوده در بردع. (از حاشیهٔ وحید دستگردی بر خسرو و شیرین نظامی ص ۹۵). باغی که نوشابه بکنار بردع ساخته بود. (هفت قلزم): سپیده دم ز لشکرگاه خسرو سوی باغ سپید آمد روارو.نظامی.[ غِ سَ ] (اِخ) باغی بوده است به هرات : و وقوع این واقعهٔ هایله [ قتل بایسنقر سلطان ] در دارالسلطنهٔ هرات، در باغ سپید بود در شهور سنهٔ سبع و ثلاثین و ثمانمایه (۸۳۷ هـ . ق.) و عمر او سی و پنج سال بوده. (تذکره دولتشاه، بنقل از سعدی تا جامی ص ۵۵۵). و رجوع بباغ سفید شود.