معنی باغیة
4 بازدید
[ یَ ] (ع ص) مؤنث باغی. نافرمان. - فئهٔ باغیة؛ طایفه ای که از اطاعت امام عادل خارج شده باشند. (از تاج العروس و اقرب الموارد). گروه نافرمان از طاعت امام عادل. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). جماعتی که از طاعت امام عادل سر باززده باشند. (یادداشت مؤلف). - || لشکر معاویه در صفین لقوله (ص): یقتله الفئة الباغیة؛ که دربارهٔ عمار یاسر فرمایش فرموده بود. (ناظم الاطباء).
کلمات هم‌قافیه با «باغیة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یة» برای سرودن شعر