معنی واژه باعونیه

[ نیْ یَ ] (اِخ) منسوب به باعون از قرای عجلون در شرق اردن است. عائشه دختر یوسف بن احمدبن ناصربن حلیفةالباعونیه، اصلاً از دمشق بود. صاحب دیوان الاسلام گوید: عائشه دختر یوسف بن احمد، زنی دانشمند و ادیب و خردمند و صوفی و مادر عبدالوهاب دمشقی شافعی بود و مؤلفاتی دارد. او در دمشق تولد یافت و ادب و لغت در آنجا آموخت و بسال ۹۱۹ هـ . ق. بمصر مهاجرت کرد و چندی بعد بازگشت و سپس در سال ۹۲۲ هـ . ق. حلب را دید. از آثار او «بدیعیة» و «الفتح الحقی من منح التلقی» را میتوان نامبرد، کتاب اخیر در باب صوفیه است. هم چنین «الملامح الشریفة فی الآثار اللطیفة» در اشارات متصوفه و «در الغائص فی بحر الخصائص» منظومه و «اشارات الخفیة فی المنازل العلیة» ارجوزهٔ صوفیانه را باید نامبرد. این زن در حدود ۹۲۵ هـ . ق. در قاهره وفات یافت . مطلع بدیعیهٔ باعونیه این است: فی حسن مطلع اقمار بذی سلم اصبحت فی زمرة العشاق کالعلم.