معنی بازپس آمدن

[ پَ مَ دَ ] (مص مرکب) بعقب آمدن. واپس آمدن. رجعت. مراجعت کردن. برگشتن. عقب نشینی کردن : مثنی نامه کرد سوی عمر که کار عجم قوی شد و مسلمانان را همی کشند و ملکی نو نشست و سپهسالاری بیرون آمد. عمر جواب مثنی کرد که تو لختی بازپس آی و مدد مرا چشم دار. (ترجمهٔ طبری بلعمی). جراح... بدین اندر بود که نامهٔ مهتر بلنجر رسید و گفت... بدانکه خلقی بی اندازه گرد آمده اند از خزریان و ملک جبال از تو برگشتند و صلح بشکستند چون این نامه برخوانی نگر که آنجا درنگ نکنی و بازپس آیی. (ترجمهٔ طبری بلعمی). کیخسرو چون بفیروزی از جنگ افراسیاب نزد کیکاوس آمد، خدا را شکر کرد و گفت: ...سپاس از تو ای پاک پروردگار که دادی مرا این چنین دسترس که پیش نیا آمدم بازپس.فردوسی. بچندان که او پلک بر هم زدش شد و بستد و بازپس آمدش. (از لغت فرس اسدی). روز احد چون سپاه بهزیمت شدند و پیغامبر میان دشمنان اندر تنها بماند یک قدم بازپس نیامد از دلاوری. (مجمل التواریخ و القصص). او را تا پیش تخت بردند و بنشاندند و بازپس آمدند. (تاریخ بخارا). دل بکاری که پیش می نشود قدمی بازپس نمی آید. (سندبادنامه ص ۱۹۰). فرستاده بر پشته شد چند کس کز ایشان نیامد یکی بازپس.نظامی. گر او بازپس ناید از اصل و بن بفرزند خود بازگوید سخن.نظامی. چو پوشید از کرامت خلعت خاص بیامد بازپس با گنج اخلاص.نظامی. تو دانی که چون دیو رفت از قفس نیاید به لاحول کس بازپس. سعدی (بوستان). و گر بجهل برآئی بعذر بازپس آی که چاره نیست برون از شکسته پیرایی. سعدی. پرسوخته مرغ نگهم بازپس آمد از بس که گلستان تماشای تو گرم است. محمد عرفی (از آنندراج).