معنی بادیه‌آشام
5 بازدید
[ یَ / یِ ] (نف مرکب) نوشندهٔ ساتگین. آشامندهٔ بادیهٔ شراب. در شعری که صاحب آنندراج آورده شاعر صنعت ایهام بکار برده و معنی بیابان را نیز در نظر گرفته است. صاحب آنندراج آرد: از عالم دوزخ آشام است. نورالدین ظهوری گوید: کعبه را تشنه تری نیست ظهوری از من شاهد من قدم بادیه آشام من است. (از آنندراج).
کلمات هم‌قافیه با «بادیه‌آشام»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ام» برای سرودن شعر