معنی بادیس

(اِ) لهجه ای از پاتیس که نوعی پارچه است.(اِخ) ابن حبوس بن ماکسن بن زیری بن مناد صنهاجی. یکی از ابناء طوایف ملوکی است که در اندلس ظهور کرد، و پس از وفات پدرش حیوس در سال ۴۲۹ هـ . ق. حاکم غرناطه شد و عامری حاکم مریه را در بیرون غرناطه بقتل رسانید، و غرناطه را بوسیلهٔ قلاع و استحکامات چندی تشیید و با انبارهای عالی بسیار تزیین کرد، در موقع انقراض بنی حمود مالقه را نیز تحت تصرف خود درآورد و کشور پهناوری تشکیل داد و در سال ۴۶۷ درگذشت. (قاموس الاعلام ترکی ج ۲). و رجوع به الاعلام زرکلی ج ۱ ص ۱۳۷ (مظفر الصنهاجی) و حلل السندسیه ج ۱ ص ۱۹۰ شود.(اِخ) ابومنادبن منصوربن بلکین بن زیری بن مناد حمیری صنهاجی (۳۷۴ -۴۰۶ هـ . ق.). یکی از امرای آل زیری است که در افریقیه یعنی تونس و جزائر و در قسمتی از طرابلس غرب، تحت تابعیت ملوک فاطمی فرمان فرمائی میکردند، در سال ۲۸۶ هـ . ق. بادیس پس از درگذشت پدر بمقام اقتدار نشست و در زمان حاکم بامراللََّه فاطمی ۲۰ سال فرمانفرمائی نمود، با عم خود و با قوم زناته محاربات چندی کرد، در این وقت طرابلس غرب از اطاعت وی سر باززده بود از اینرو برای سرکوبی آنان روان شد و در همین اوقات وفات یافت و پسرش معز جانشین وی گردید. (قاموس الاعلام ترکی ج ۲). رجوع به الاعلام زرکلی ج ۱ ص ۱۳۷ و ترجمهٔ مقدمهٔ ابن خلدون چ بنگاه ترجمه و نشر کتاب ۱۳۳۶ هـ . ش. ص ۵۸۳ و معجم الانساب ج ۴ ص ۴۶۴ شود.(اِخ) نام شهری از اقلیم سوم در افریقیه. رجوع به بادس و الحلل السندسیة ج ۱ صص ۶۳ -۶۹ و مقدمهٔ ابن خلدون ص ۱۱۳، ۱۲۴ و ۳۱۶ شود.