معنی بادرفتار
5 بازدید
[ رَ ] (ص مرکب) اسبی که مثل باد تیز رود. (آنندراج). کسی که تند و بسرعت چون باد رود یا دود: چنین گویند کاسب بادرفتار سقط شد زیر آن گنج گهربار.نظامی. گوری برخاست، براق سیرت، برق صورت، بادرفتار. (سندبادنامه ص ۲۵۲). من آن بادرفتار گردون شتاب زبهر شما دوش کردم کباب. سعدی (بوستان).
کلمات هم‌قافیه با «بادرفتار»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ار» برای سرودن شعر