معنی بادآور

[ وَ ] (ن مف مرکب) مخفف و مرخم بادآورد.کنایه از چیزی باشد که مفت و بی تعب بدست آید. (برهان) (آنندراج) (انجمن آرا). رجوع به بادآورد شود. مالی که بدست آید. آنچه را باد با خود آورد. (شعوری) (فرهنگ لغات شاهنامه). رجوع به بادآورد شود. || قلم. این معنی در هیچیک از فرهنگها نیامده است. (شرفنامهٔ منیری). || سخن. این معنی در هیچیک از فرهنگها نیامده است. (شرفنامهٔ منیری). || چون باد: اسب بادآورد: یکی ترجمان را ز لشکر بخواند به گل گون بادآورش برنشاند.فردوسی. || شوکةالبیضاء. رجوع به بادآورد شود.[ وَ ] (اِخ) مخفف و مرخم بادآورد، گنج خسروپرویز: دگر گنج کش نام بادآور است فراوان درو زیور و گوهر است. فردوسی (از آنندراج). دگر گنج بادآورش خواندند شمارش بکردند و درماندند. فردوسی.