معنی باثعه
[ ثِ عَ ] (ع ص) تأنیث باثع: شفة باثعه؛ لب سرخ و سطبر از غلبهٔ خون نزدیک به انشقاق رسیده. (منتهی الارب) (آنندراج).
کلمات همقافیه با «باثعه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «عه» برای سرودن شعر