معنی اوزاعی
5 بازدید
[ اَ ] (ص نسبی) منسوب به اوزاع. (معجم البلدان) (انساب سمعانی) (از منتهی الارب).[ اَ ] (اِخ) عبدالرحمن فقیه بن عمرو مکنی به ابوعمرو. متوفی به سال ۱۵۷هـ. ق. کتاب السنن در فقه و کتاب المسائل در فقه از اوست. (ابن الندیم). وی از مشاهیر فقها و زهاد عهد بنی امیه و امام شامیهاست. در بعلبک بدنیا آمد و در بیروت وفات یافت. در فقه صاحب فتوی و رأی بود. نسبت او به قبیله ای موسوم به اوزاع و به قولی به محله ای از دمشق است که اوزاع نام داشته است. (دایرةالمعارف فارسی).[ اَ ] (اِخ) رجوع به ابوالمصبح الاوزاعی... شود.
کلمات هم‌قافیه با «اوزاعی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «عی» برای سرودن شعر