معنی اود

[ اَ ] (ع مص) گرانبار کردن. (ترجمان علامهٔ جرجانی ترتیب عادل بن علی) (المصادر زوزنی) (ناظم الاطباء). || گران شدن [ سنگین شدن ] (مقدمهٔ لغت میرسید شریف). بدرد آوردن. (تاج المصادر بیهقی) (المصادر زوزنی). مایل گشتن آفتاب به آخر روز. (تاج المصادر بیهقی) (المصادر). مایل بمشرق گردیدن [ چنانکه سایه ] . || خمیده و کج گردانیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || (حامص) کجی. (ناظم الاطباء).[ اَ وَ ] (ع حامص) اعوجاج. عوج. کجی. (منتهی الارب). || (مص) کج و خمیده گردیدن. (ناظم الاطباء).[ اَ وَ / وِ / وُد د ] (ع اِ) جِ ود. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (دهار). رجوع به ود شود.[ اَ وَ دد ] (ع ن تف) نعت تفضیلی است از ود، محبوب تر: ولاختن یرجی اود من القبر.