معنی امینی سمرقندی

[ اَ نیِ سَ مَ قَ ] (اِخ) مولانا... از شاعران قرن دهم هجری و معاصر سلطان سلیم است. صاحب مجالس النفائس نویسد: مردی فقیر و مسکین صفت و صالح هیئت است و بطرز قصیده کمتر شعر گفته و دائم غزل می گفته، از اوست: ای دل نشان ناوک آن دلربا شدی در عاشقی نشانهٔ تیر بلا شدی سرو سهی بقد بلندت نمیرسد باد صبا بگرد سمندت نمیرسد. و چنانکه از مجالس النفائس برمی آید در زمان تألیف کتاب (۹۲۸ هـ .ق .) مولانا امینی از زیارت مکه مراجعت کرد و قصیده ای در مدح سلطان سلیمان که در ۹۲۶ به تخت جلوس کرده بود گفت. مطلع آن قصیده این است: بداده زمان مملکت کامرانی بکاوس عهد و سلیمان ثانی . صله ای که بخاطر این قصیده به امینی رسید سه هزار اقچهٔ عثمانی بود و وی با این صله ثروتمند شد و بقصد تجارت بسفر رفت. (از ترجمهٔ مجالس النفائس چ تهران ص ۴۰۶ و ۴۰۷). و رجوع به همین کتاب شود.