معنی امین‌الدوله

[ اَ نُدْ دَ لَ ] (اِخ) ابوالحسن... بن غزال بن ابی سعید، مشهور به ابن غزال. درگذشته به سال ۶۴۸ هـ .ق . وزیر ملک صالح. از اکراد مصر و دانشمند و طبیب بود. او راست: «النهج الواضح». (از اعلام زرکلی چ ۱ ج ۱ ص ۱۲۹). و رجوع به همین کتاب و قاموس الاعلام ترکی ج ۲ ص ۱۰۴۳ شود.[ اَ نُدْ دَ لَ ] (اِخ) حسن بن عماربن ابی الحسن. از وزراء الحاکم بامراللََّه خلیفهٔ فاطمی مصر بود. ابن خلکان او را به بزرگی و خردمندی ستوده است. وفات ۳۹۰ هـ .ق . (از الاعلام زرکلی چ ۱ ص ۲۳۵).[ اَ نُدْ دَ لَ ] (اِخ) فرخ خان... از رجال دورهٔ قاجاریان. در سال ۱۲۲۹ یا ۱۲۳۰ هـ .ق . متولد گردید و در ۱۲۸۸ هـ .ق . در تهران درگذشت. وی بسفارت و نمایندگی دولت ایران بکشورهای اروپا رفت. مردی کافی بود و در اروپا بعلت رفتار متین و ابراز کفایت مورد احترام دول اروپایی بخصوص فرانسویها واقع شد و در فرانسه بمناسبت ورود او سازی بنام هزاردستان تهران ساختند تا با پیانو نواخته شود. در پاریس به سال ۱۸۵۷ م. بعضویت لژ فراماسونری انتخاب شد. برای تحقیق در احوال او که فصلی از تاریخ روابط ایران و اروپا را تشکیل میدهد رجوع به تاریخ اجتماعی و اداری دورهٔ قاجاریه تألیف مستوفی و کتاب مخزن الوقایع [ شرح مسافرت فرخ خان بفرنگ بقلم میرزا حسین سرابی منشی وی ] و مجلهٔ وحید سال ۳ و مجلهٔ یغما بهمن ماه ۱۳۴۴ هـ .ش . شود.[ اَ نُدْ دَ لَ ] (اِخ) موفق الدین هبةاللََّه بن صاعدبن هبةاللََّه بغدادی، مشهور به ابن تلمیذ. شاعر و طبیب بیمارستان عضدی بود. رجوع به ابن تلمیذ موفق الدین شود.[ اَ نُدْ دَ لَ ] (اِخ) میرزا علی خان. در سال ۱۳۱۵ هـ .ق . در اوایل سلطنت مظفرالدین شاه بوزارت عظمی رسید و در سال ۱۳۱۶ عزل گردید. ملک الشعراء بهار می نویسد: امین الدوله ازجملهٔ اصلاح طلبان و پیشروان تجدد و آزادیست و ارتباط او با میرزا حسن خان سپهسالار و شیخ محسن خان مشیرالدوله و میرزا ملکم خان و مخالفت آنها با سیاست داخلی و خارجی امین السلطان [ صدراعظم وقت ] می رساند که از هواداران دوستی ایران و ملل دموکراسی بوده است. تمایل او بدولتهای دموکرات و اعجاب او از مشاهدهٔ قانون و عدالت و آبادی زندگی ممالک راقیه و تأسف وی بر ناامنی و ظلم و بی قانونی و خرابی و فقر و جهل کشور از فحوای یادداشتهای او پیداست. امین الدوله در ایجاد رسم الخط جدید (شکسته نستعلیق) و طرز ساده نویسی از سرآمدان زمان خویش بشمار می آید. وفات وی به سال ۱۳۲۲ هـ .ق . اتفاق افتاد. (از سبک شناسی ج ۳ صص ۳۸۱ -۳۸۲). و رجوع به همین کتاب و تاریخ اجتماعی و اداری دورهٔ قاجاریه ج ۲ شود.