معنی امان دادن

معنی امان دادن

[ اَ دَ ] (مص مرکب) مهلت دادن. فرصت و وقت دادن : برآویخت قارن ابا بارمان سوی چاره جستن ندادش امان.فردوسی. اگر نه از قبل شرم آن نگارستی ز بوسه ندهمی او را بهیچ وقت امان.فرخی. حصار دیگر گلواره بد که شاه عجم بکند از بن و یک ساعتش نداد امان. عنصری. ملک الموت او را امان نداد که پای از رکاب بدر آورد و همچنان یک پای در رکاب و یک پای بیرون آورده جان او قبض کرد. (اسکندرنامه، نسخهٔ سعید نفیسی). هم آنجا امانش مده تا بچاشت نشاید بلا بر دگر کس گماشت.سعدی. فریبنده را پای در پا منه چو رفتی و دیدی امانش مده.سعدی. که چندان امانم ده از روزگار که زین نحس ظالم برآید دمار.سعدی. گرش بر فریدون بدی تاختن امانش ندادی به تیغ آختن.سعدی. زنهار نمی خواهم کز کشتن امانم ده تا سیرترت بینم یک لحظه مدارایی.سعدی. گفتم روم بخواب و ببینم جمال دوست حافظ ز آه و ناله امانم نمی دهد.حافظ. || زنهار دادن. کسی را در کنف حمایت خود گرفتن : فلک را ندانم چه دارد گمان که ندهد کسی را بجان خود امان.فردوسی. حجاج پیغام فرستاد سوی وی که از تو تا گرفتار شدن یک دو روز مانده است و دانم که بر امانی که من دهم بیرون نیایی. (تاریخ بیهقی). مردم زران... بگریخته بودند و اندک مایه مردم در آن کوشکها مانده امیر ایشان را امان داد تا جملهٔ گریختگان بازآمدند. (تاریخ بیهقی).

کلمات هم‌قافیه با «امان دادن»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دن» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید