معنی امانی کابلی

معنی امانی کابلی

[ اَ یِ بُ ] (اِخ) (میر...) شاعری از سادات کابل بود. در سال ۹۸۱ هـ . ق. در زمان اکبرشاه به هندوستان رفت و در سال ۱۰۴۷ هـ . ق. در شهر جونپور درگذشت. وی در ماده تاریخ گفتن استاد بود، از اوست: سینه چاک است و جگر ریش و دل افکار مرا کرد عشق تو بصد درد گرفتار مرا آه صد آه که سوز جگر و آتش دل کرد رسوای جهان عاقبت کار مرا. (از تذکرهٔ صبح گلشن ص ۳۷) (قاموس الاعلام ترکی ج ۲ ص ۱۰۳۳) (الذریعة قسم اول از جزء تاسع ص ۹۴) (فرهنگ سخنوران). و نیز رجوع به تذکرهٔ هفت اقلیم و طبقات اکبری شود.

کلمات هم‌قافیه با «امانی کابلی»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «لی» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید