معنی الکل متیلیک

[ اَ کُ مِ ] (ترکیب وصفی) الکل متیلیک یا متانل HO-۳HC از متان مشتق میشود. در عدهٔ بسیاری از اترهای طبیعی وجود دارد (گایاکول وانیلین) که در آنها باقیماندهٔ الکلی ۳HCO -بنام متوکسیل موسوم است. این الکل را از تقطیر چوب بدست می آورند و آن را بنام عرق چوب میخوانند. نخستین بار در ۱۸۱۲ م. توسط تایلور کشف شد، آنگاه دوما روی آن مطالعاتی کرد و سرانجام برتلو ترکیب مصنوعی آن را برقرار کرد. {aخواص الکل متیلیک: a}این الکل مایعی است با بوی مطبوع (در صورت خلوص) ْ۱۳۴ - F (نقطهٔ انجماد) و نقطهٔ غلیان ۴/ْ۶۶ E وزن مخصوص ۸۱۴/۰ d و با آب به هر نسبتی مخلوط میشود، عدهٔ بسیاری از اجسام بخصوص چربیها را در خود حل میکند و در مجاورت اکسیژن بخوبی میسوزد و در اثر مواد اکسیدکننده به الدهید متیلیک OHCH و یا اسید فرمیک HooCH تبدیل میشود. اگر بخار این الکل را در روی پتاس یا از آن بهتر، آهک و پتاس عبور دهند ئیدرژن و فرمیات پتاس تولید میشود. از آب گرفتن دو مولکول این الکل، اکسید متیل تولید میگردد، و مانند تمام الکلها با اسیدها تولید اترسل میکند. {aمورد استعمال:a} الکل متیلیک در پزشکی مصرفی ندارد ولی مادهٔ آغازی جهت تهیهٔ اجسام بسیاری است و سمیت آن از الکل اتیلیک بیشتر است. این الکل را برای غیرطبیعی کردن الکل اتیلیک و تهیهٔ ورنی، لاک، کلرور متیل، فرمل و مشتقات دیگر متیله بکار میبرند. رجوع به شیمی مختصر آلی پریمن صص ۱۹۹ -۲۰۱ شود.