معنی المرتضی باللََّه
5 بازدید
[ اَ مُ تَ ضا بِلْ لاه ] (اِخ) لقب عبداللََّه بن محمدالمعتز باللََّه بن المتوکل، از خلفای عباسی. یک روز خلافت کرد (۲۹۶ هـ . ق.) وی شاعر بود، و در بغداد بدنیا آمد و به علم و ادب شوقی تمام داشت و نزد فصحای اعراب میرفت و از آنان دانش فرامیگرفت. او راست: «الزهر والریاض»، «البدیع»، «اشعارالملوک» و «طبقات الشعراء». دیوان شعری نیز دارد. (از اعلام زرکلی ذیل عبداللََّه بن محمد) (از معجم الانساب زامباور ج ۱ ص ۳). و رجوع به عبداللََّه بن محمد و هم مرتضی باللََّه شود.
کلمات همقافیه با «المرتضی باللََّه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «َه» برای سرودن شعر