معنی الفینه
5 بازدید
[ اَ نَ ] (اِ) آلت مردی. (فرهنگ جهانگیری) (برهان قاطع) (فرهنگ شعوری). آلت تناسل و آنرا الفیه نیز گویند. (انجمن آرا) (آنندراج): حکیم نورده را علتی پدید آمد که راحت از سر الفینهٔ کلان باشد. سوزنی (از جهانگیری).
کلمات همقافیه با «الفینه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «نه» برای سرودن شعر