معنی الداد

[ اِ ] (ع مص) کسی را دارو بیک سوی دهن فروگذاشتن. (تاج المصادر بیهقی). ریختن دارو بکرانهٔ دهن کسی از دارودان. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد).[ ] (اِخ) نام یکی از هفتاد تن مشایخ که از اسرائیل برای اعانت موسی برگزیده شدند، و بمعنی کسی است که خدا او را دوست دارد. (از قاموس کتاب مقدس). در قرآن کریم آمده: {/Bوَ اِخْتََارَ مُوسی ََ قَوْمَهُ سَبْعِینَ رَجُلاً لِمِیقََاتِنََا ۱-۷۷:۱۵۵/}(قرآن ۷/۱۵۵)؛ یعنی موسی برای میقات، هفتاد تن از قوم خود برگزید، بگفتهٔ صاحب قاموس مقدس، الداد یکی از آنان بوده است. و رجوع به کتاب مذکور شود.