معنی اعتکاف‌نشین
5 بازدید
[ اِ تِ نِ ] (نف مرکب) آن که به اعتکاف نشسته. اقامت کننده در محلی برای اعتکاف. و کنایه از مجاور و مقیم در محلی : رستنی درکشیده سر بزمین نامیه گشته اعتکاف نشین.نظامی.
کلمات هم‌قافیه با «اعتکاف‌نشین»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ین» برای سرودن شعر