معنی اعتناف

[ اِ تِ ] (ع مص) کراهت داشتن چیزی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). کراهت داشتن از چیزی. (آنندراج). || بدرشتی فراگرفتن کار. (منتهی الارب) (آنندراج). بدرشتی فراگرفتن کار را. (ناظم الاطباء). بعنف فراگرفتن بکاری. (تاج المصادر بیهقی). بعنف گرفتن کار را. (از اقرب الموارد). || شروع نمودن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). آغاز کردن چیزی را و به پیشواز رفتن. مانند «ائتنف» و از لغت تمیم است. (از اقرب الموارد). || نادانستن کاری را یا نادانسته آمدن آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). نادانستن کاری را یا نادرست آمدن آنرا. (آنندراج). چیزی را ندانستن یا نادانسته به آن دست یازیدن. (از اقرب الموارد). || ناخوش داشتن طعام و جای را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). کراهت داشتن از طعام و جای. (از اقرب الموارد). ناخوش آمدن جای. (تاج المصادر بیهقی). || گیاه ستور ناچریده چرانیدن. (آنندراج). گیاه ستور نارسیده چرانیدن. (منتهی الارب). چرانیدن ستور گیاه نارسیده را. (ناظم الاطباء). چرانیدن گیاه با اول باران روئیده. (از اقرب الموارد). || از جایی بجایی برگردیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). از جایی بجای دیگر گردیدن. (از اقرب الموارد). || ناموافق آمدن زمین. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). موافقت نداشتن کسی یا زمین. (از اقرب الموارد). || (اِمص) کراهت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).