معنی اصابی

[ اِ ] (اِخ) ابوالحسن علی بن حسین. (۵۷۷ -۶۵۷ هـ . ق. / ۱۱۸۱ -۱۲۵۸ م.) فقیه اصولی یمانی. در تعز به کسب دانش پرداخت و نخستین کسی است که اذان گفتن هنگام به خاک سپردن مرده را مقرر داشت و آنگاه گروه کثیری بدان فتوی دادند. او راست تألیفاتی در اصول و دیگر علوم دینی از قبیل «الرد علی الزیدیة». (از اعلام زرکلی ج ۲ ص ۶۶۸).[ اِ ] (اِخ) احمدبن عبداللََّه اصابی، مشهور بالسانة... او راست: الاعلان بنعم اللََّه الواهب الکریم المنان در فقه و عروض و نحو و صرف و منطق و تجوید قرآن که آنرا در ذیحجهٔ سال ۱۱۱۸ هـ . ق. بپایان رسانید. (اسماءالمؤلفین ج ۱ ستون ۱۶۸).