معنی اشکانیان ارمنستان

[ اَ نیا نِ اَ مَ نِ ] (اِخ) برحسب نوشته های مورخان ارمنستان، سلسلهٔ اشکانی به چهار شعبه منشعب میشده است: شعبهٔ اول در ایران سلطنت داشتند، دوم در ارمنستان، سوم در باختر تا هند، چهارم در ممالک شمالی از آسیای وسطی تا دریای آزوف و کوههای قفقاز. از سلسلهٔ اشکانیان ارمنستان ۴۲ تن سلطنت کردند که نخستین آنان وال ارشک (واگ ارشک) برادر مهرداد اول شاه ایران از ۱۴۷ تا ۱۲۷ ق. م. سلطنت کرد و آخرین آنان موسوم به آرتاشس چهارم پسر ورشاپوه بود که از ۴۲۲ تا ۴۲۹ م. فرمانروائی کرد. از آن پس ارمنستان بین ایران و بیزانس تقسیم گردید و تقریباً چهار خمس آن (قسمت شرقی) به ایران تعلق یافت و باقی از مستملکات بیزانس شد (۴۳۰ م.). سلطنت اشکانیان در ارمنستان از ۱۴۷ ق. م. تا ۴۳۰ م. پاینده بود. (از تاریخ ایران باستان ج ۳ ص ۲۶۲۱). و رجوع به ص ۲۶۱۴ و ۲۶۲۹ و ۲۶۳۵ و ۲۶۳۶ و ۲۴۲۳ و ۲۶۲۰ و ۲۶۱۹ و ۲۶۸۰ همان کتاب شود.