معنی اشهب بجلی
5 بازدید
[ اَ هَ بِ بَ جَ ] (اِخ) اشهب بن بشر بجلی. (متوفای ۳۸ هـ . ق. / ۶۵۸ م.) یکی از رئیسان قبایل در صدر اسلام بود و به دلاوری شهرت داشت. وی پس از واقعهٔ نهروان با ۱۸۰ تن بمخالفت با علی بن ابیطالب (ع) برخاست و اصحاب علی (ع) در جرجرایا (بین واسط و بغداد) با او پیکار کردند و اشهب و همراهانش کشته شدند. نسبت او به بجیله از تیره های یمن قبیلهٔ معد است. (از اعلام زرکلی ج ۱ ص ۱۲۰).
کلمات هم‌قافیه با «اشهب بجلی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «لی» برای سرودن شعر