معنی اشعهٔ ماوراء بنفش

[ اَ شِ عْ عَ / عِ یِ وَ ءِ بَ نَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) منبع طبیعی اشعهٔ ماوراء بنفش آفتاب است. امواج اشعهٔ ماوراء بنفش کوتاهتر از امواج اشعهٔ نورانی آفتاب اند و اگر اشعهٔ آفتاب را با عبور دادن از منشور (پریسم ) تجزیه و در روی صفحه منعکس کنند، اشعهٔ ماوراء بنفش جای میگیرند. اشعهٔ ماوراء بنفش بچشم دیده نمیشود و بواسطهٔ خواص فیزیکی و شیمیائی آنها نظیر تجزیهٔ املاح نقره و غیره به وجود این اشعه پی برده اند. از سال ۱۹۱۲ م. استفاده از اشعهٔ ماوراء بنفش در درمان بیماریها آغاز شده است. (از کتاب درمان شناسی).