معنی اشأم

[ اَ ءَ ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از شوم. بدشگون تر. بدفال تر. ناخجسته تر. شوم تر. (منتهی الارب). نافرخنده تر. نامبارک تر. نامیمون تر. - امثال: اشأم من احمر عاد. اشأم من الاخیل. اشأم من البسوس. رجوع به بسوس شود. اشأم من النرماح . اشأم من براقش. اشأم من حمیرة. اشأم من خوتعة. (المزهر ۲۹۹). اشأم من داحس. اشأم من رغیف الحولاء. اشأم من سراب. اشأم من شولة الناصحة. اشأم من طویس : و صیر طوس معقله فصارت علیه الطوس اشأم من طویس. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۲۰۳). اشأم من طیرالعراقیب. اشأم من عطر منشم. اشأم من غراب البین . اشأم من قاشر. اشأم من ورقاء. و رجوع به مجمع الامثال میدانی شود. || (ص) نامبارک: طائر اشأم؛ مرغ نامبارک. ضد ایمن. (منتهی الارب). ج، اشائم. ما اَشأمه؛ چه بدحال است آن. || مردم چپ دست. || (اِ) جانب چپ. و منه فی صفةالابل: لایأتی خیرها الا من الاشأم. (مقصود از خیر، شیر آن است زیرا هم از جانب چپ شیر او را می دوشند و هم سوار میشوند). (از منتهی الارب).