معنی اسیوطی

[ اُسْ ] (ص نسبی) منسوب به اسیوط. (انساب سمعانی).[ اُسْ ] (اِخ) ابوبشر احمدبن الولیدبن عیسی الاسیوطی. وی از ابی الزیباع روایت کند و در اسیوط بسال ۳۳۵ یا اول ۳۳۶ هـ . ق. درگذشت. (انساب سمعانی).[ اُسْ ] (اِخ) ابوعلی الحسین بن علی بن الخضربن عبداللََّه الاسیوطی. وی از اسحاق بن ابراهیم بن یونس مصری روایت دارد و از وی ابوعبداللََّه محمدبن الفضل بن نطیف الفراء روایت کند. وفات وی در جمادی الآخرهٔ سال ۳۷۲ هـ . ق. بود. (انساب سمعانی).[ اُسْ ] (اِخ) ابومحمد عبداللََّه بن علی بن عبداللََّه بن میمون، قاضی اسیوط. وی از عبدالرحمن بن داود الاسکندرانی و محمدبن عبداللََّه بن عبدالحکم و بکیربن یحیی و علی بن عبدالعزیز و محمدبن ادریس وراق الحمیدی و جز آنان حدیث گفته و در سیوط در محرم سنهٔ ۳۱۰ هـ . ق. درگذشت و مولد او به سیوط بسال ۳۲۵ هـ . ق. بود. (انساب سمعانی).[ اُسْ ] (اِخ) رجوع به سیوطی و معجم المطبوعات ج ۱ ستون ۴۵۰ شود.