معنی اسماعیل‌افندی

[ اِ اَ فَ ] (اِخ) مکنی به ابواسحاق بن ابراهیم افندی علائیهٔ (قاضی عسکر روم ایلی). یکی از علما و دانشمندان عثمانی. وی در دورهٔ سلطان احمدخان ثالث مسند مشیخت اسلامی داشت. مولد وی سال ۱۰۵۵ هـ . ق. است. تحصیلات خود را نزد قاضی عسکر قدری افندی به اتمام رسانده در سال ۱۰۸۴ بدرجهٔ مدرسی نائل شد و بعد رئیس دفتر و سپس مأمور خلاصه نویسی در محکمه گردید و نائب مناب محمودپاشا و متصدی وظائف تقسیم در استانبول و در سال ۱۱۰۴ از دارالحدیث سلیمانی بقضاوت حلب منصوب شد. در سال ۱۱۱۰ قاضی بروسه و در سال ۱۱۱۶ با رتبهٔ مکهٔ مکرمهٔ قاضی مصر و در سنهٔ ۱۱۱۸ قاضی مکه و در سال ۱۱۲۰ قاضی استانبول بود و در تاریخ ۱۱۲۲ در آناطولی و در ۱۱۲۳ در روم ایلی سمت قاضی عسکری داشت. عاقبت در ذیحجهٔ ۱۱۲۸ به مسند مشیخت ترفیع یافت و قریب ۱۶ ماه در مقام فتوی ماند و در جمادی الثانی سال ۱۱۳۰ معزول و به سینوب تبعید شد. سپس او را به استانبول عودت دادند و در ذیحجهٔ سنهٔ ۱۱۳۷ درگذشت. وی شخصی عالم و فاضل بود. در جوار سلطان سلیم در خانه ای که زادگاهش بود مسجدی بشکل و طول و عرض و ارتفاع کعبهٔ مکرمه بنا کرد و جنب همین مسجد یک مکتب و یک دارالحدیث و یک متوضا (فواره ها برای وضو گرفتن) هم بساخت و خود با دو پسر خویش اسحاق و اسعدافندی که نیز به مسند مشیخت ترفیع یافته بودند در جوار همین مسجد دفن شده اند. او گاهی شعر هم میگفت. تخلص وی نعیم بوده است. (قاموس الاعلام ترکی).[ اِ اَ فَ ] (اِخ) مکنی به ابواسحاق بن ابراهیم افندی علائیهٔ (قاضی عسکر روم ایلی). یکی از علما و دانشمندان عثمانی. وی در دورهٔ سلطان احمدخان ثالث مسند مشیخت اسلامی داشت. مولد وی سال ۱۰۵۵ هـ . ق. است. تحصیلات خود را نزد قاضی عسکر قدری افندی به اتمام رسانده در سال ۱۰۸۴ بدرجهٔ مدرسی نائل شد و بعد رئیس دفتر و سپس مأمور خلاصه نویسی در محکمه گردید و نائب مناب محمودپاشا و متصدی وظائف تقسیم در استانبول و در سال ۱۱۰۴ از دارالحدیث سلیمانی بقضاوت حلب منصوب شد. در سال ۱۱۱۰ قاضی بروسه و در سال ۱۱۱۶ با رتبهٔ مکهٔ مکرمهٔ قاضی مصر و در سنهٔ ۱۱۱۸ قاضی مکه و در سال ۱۱۲۰ قاضی استانبول بود و در تاریخ ۱۱۲۲ در آناطولی و در ۱۱۲۳ در روم ایلی سمت قاضی عسکری داشت. عاقبت در ذیحجهٔ ۱۱۲۸ به مسند مشیخت ترفیع یافت و قریب ۱۶ ماه در مقام فتوی ماند و در جمادی الثانی سال ۱۱۳۰ معزول و به سینوب تبعید شد. سپس او را به استانبول عودت دادند و در ذیحجهٔ سنهٔ ۱۱۳۷ درگذشت. وی شخصی عالم و فاضل بود. در جوار سلطان سلیم در خانه ای که زادگاهش بود مسجدی بشکل و طول و عرض و ارتفاع کعبهٔ مکرمه بنا کرد و جنب همین مسجد یک مکتب و یک دارالحدیث و یک متوضا (فواره ها برای وضو گرفتن) هم بساخت و خود با دو پسر خویش اسحاق و اسعدافندی که نیز به مسند مشیخت ترفیع یافته بودند در جوار همین مسجد دفن شده اند. او گاهی شعر هم میگفت. تخلص وی نعیم بوده است. (قاموس الاعلام ترکی).[ اِ اَ فَ ] (اِخ) سیواسی. او راست شرحی بر ملتقی الابحر فی فروع الحنفیة تألیف ابراهیم بن محمد حلبی در چهار مجلد. وفات او بسال ۱۰۴۸ هـ . ق. است. (کشف الظنون).