معنی اسلاونی

[ اِ وُ ] (اِخ) اِسلاوُنیا. کرواسی اسلاونی . بخشی از هنگری (مجارستان) قدیم، که سکنهٔ آن از نژاد اسلاو بود. دولتی اسلاونی از نیمهٔ قرن دهم م. تا نیمهٔ قرن یازدهم در اروپا وجود داشت. این دولت در ساحل جنوب غربی دریای بالتیک، میان نهر الب وین امتداد یافته، قسمت اعظم مکلنبورگ را نیز در بر داشت و شهرهای عمدهٔ آن عبارت بود از: لوبک، پلون، ولگاست، کیسین و مکلنبورگ. در سال ۱۰۴۷ م. شخصی موسوم به کوچالک بیاری دانمارکیها و امداد دوک ساکس اسلاوهائی را که در این سرزمین میزیستند تحت اطاعت خود درآورده و آنان را مسیحی کرد و دولتی تابع ساکس تشکیل داد. در سنهٔ ۱۰۸۰ م. شخصی کروکو نام بدعوی ریاست برخاسته اهالی را بشورانید و با بلوایی نصرانیت را ترک و دین قدیم را تجدید و احیا کرد و اهالی کشور خود را مستقل ساخت، ولی در سنهٔ ۱۱۰۵ م. هانری پسر کوچالک مزبور اسلاونیا را دوباره ضبط کرد و در سال ۱۱۲۶م. درگذشت و کانوت لاوارد دانمارکی وارث و جانشین وی گشت. در سنهٔ ۱۱۳۱ م. وی را هم بکشتند و در این حال اسلاونیا در میان چند حکومت کوچک منقسم گردید و در سنهٔ ۱۱۶۱م. «هانری شیر» قسمت اعظم این کشورهای کوچک را تحت تصرف خویش درآورده بساکس ملحق ساخت و بقیه را هم دولت دانمارک ضبط کرد. در ۱۹۱۸م. اسلاونیا بمملکت صِرب و کروات اِسلُوِن با یوگوسلاوی ملحق گردید و در ۱۹۴۱ از آن مجزی گردیده، ناحیت کروات مستقل را بوجود آورد.