معنی واژه اسفندیاربک

[ اِ فَ بَ ] (اِخ) یکی از امرای آناطولی. وی بهنگام تأسیس دولت عثمانی در جهات قسطمونی و سینوپ حکومت داشت و دم از استقلال میزد. بعد از جلوس سلطان مراد ثانی یعنی در سال ۸۲۵ هـ .ق . این امیر قلعهٔ طراقلی بولی را محاصره کرده بود. سلطان مزبور در این وقت در بروسه بود و بسوق عساکر مبادرت ورزید و محاربهٔ بولی بنفع سلطان به پایان رسید قسطمونی و باقر به تصرف او درآمد، اسفندیاربک عقب نشینی کرده در سینوپ متحصن شد و پس پسر خویش را با اعتذارنامه ای فرستاد و امان خواست و دختر زیبای خویش را به نکاح سلطان درآورد. (قاموس الاعلام ترکی). رجوع به مادهٔ ذیل شود.[ اِ فَ بَ ] (اِخ) (سلسلهٔ ...) از خانوادهٔ اسفندیاربک (مذکور در فوق) هشت تن حکومت کرده اند. او امیر پنجم این سلسله است و اینان را اسفندیاربک اوغل لری (پسران اسفندیاربک) گویند و به «قزل احمدلو» نیز معروف شده اند. اسامی آنان از این قرار است: ۱) شمس الدین بک. ۲) امیر شجاع الدین. ۳) عادل بک. ۴) بایزیدبک (کوتوروم بایزید). ۵) اسفندیاربک (مذکور در فوق). ۶) ابراهیم بک. ۷) اسماعیل بک. ۸) قزل احمدبک. حکومت این خاندان در تاریخ ۶۹۰ هـ .ق . شروع شد و شمس الدین نخستین امیر اینان در تاریخ مذکور از طرف کیخاتو بحکومت تعیین شد. اسفندیاریه نسب و نژاد خود را به خالدبن ولید میرساندند و از سنهٔ مزبور تا سال ۷۷۴ هـ .ق . فرمانفرمائی داشتند. در زمان سلطان محمدخان فاتح همهٔ قلمرو آنان به ممالک عثمانیه ملحق گردید (۸۶۴ هـ .ق .). بعدها حکومت ایالت موره بعهدهٔ قزل احمدبک آخرین حاکم این خانواده محول شد. (قاموس الاعلام ترکی).