معنی استیآر
8 بازدید
[ اِ تی ] (ع مص) استیئار. در پی یکدیگر دویدن در زمین سخت و کوه: اِسْتَوْأَرَتِ الابل؛ ای تتابعت علی نفار. قال ابوزید هذا اذا تفرقت فصعدت الجبل و اذا کان نفارها فی السهل قیل اِسْتَأْوَرَتْ. قیل هذا کلام بنی عقیل. (منتهی الارب).
کلمات هم‌قافیه با «استیآر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «آر» برای سرودن شعر