معنی استفاه
4 بازدید
[ اِ تِ ] (ع مص) استفاهة. بسیارخوار و سخت نوش گردیدن بعد کم خوراکی. (منتهی الارب). نیک واخور آمدن. (تاج المصادر بیهقی). || آرمیدن و فرونشستن تشنگی کسی از آب خوردن. (از منتهی الارب). || سبک داشتن چیزی را: استفهه استفاهاً. (منتهی الارب).
کلمات همقافیه با «استفاه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اه» برای سرودن شعر