معنی ازخیا
6 بازدید
[ اِ زِ ] (اِخ) یکی از ملوک یهود (از سال ۷۲۳ تا ۶۹۴ ق . م.). وی فلسطینیان را مغلوب ساخت و پایهٔ بت پرستی را از کشور یهود برانداخت و به رهائی قوم خویش از تحت رقیت آثوریان و نپرداختن باج و خراج کوشید. سناخریب از سلاطین آثور در زمان این شهریار میخواست دیار بیت المقدس را در تحت تسخیر و اقتدار خویش درآورد ولی نتوانست و لشکرش تارومار شد و ناکام برگشت. مناجات چندی از ازخیا بیادگار مانده است. (قاموس الاعلام ترکی). و رجوع به حزقیا شود.
کلمات هم‌قافیه با «ازخیا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یا» برای سرودن شعر