معنی ارین

[ اَ ] (ع اِ) هَدَر. (منتهی الارب). هَدر. باطل (چنانکه خون کسی). || مکان. (منتهی الارب).[ اَ ] (ع مص) شادی. شادان شدن. اَرن. اِران. (منتهی الارب).[ ] (ع اِ) (الـ ....) محل الاعتدال فی الاشیاء و هو نقطة فی الارض یستوی معها ارتفاع القطبین فلایأخذ هناک اللیل من النهار ولاالنهار من اللیل، و قد نقل عُرفاً الی محل الاعتدال مطلقاً. (تعریفات جرجانی).[ اُ رَ ] (ع اِ) دانه ای است که شیر را پنیر می گرداند. (منتهی الارب).[ اَ ] (اِخ) نام موضعی است. (منتهی الارب).[ اِ ] (اِخ) نام باستانی ایرلاند. رجوع به اِرَن و قاموس الاعلام ترکی شود.[ اَرْ ریَ ] (اِخ) رجوع به اریان (فلاویوس آریانوس) شود.[ اَ یُ ] (اِخ) نام اسبی که نِپتون با ضربت سه شاخی از زمین برآورد، آنگاه که وی با می نِرو در ستیزه بود.[ اَ یُ ] (اِخ) شاعر غزلسرای یونانی مبتکر اشعار غنائی که بافتخار دیونیسوس (باکوس) سروده میشد.