معنی ارگجه
6 بازدید
[ اَ گَ جَ ] (هندی، اِ) خوشبوئی است مرکب که از صندل و گلاب و کافور و مشک و عنبر و روغن سمن سازند. (غیاث اللغات) (آنندراج). و صاحب آنندراج گوید: نعمت خان عالی راست : بیخودی تنگ در آغوش کشیده ست مرا آن قبا تا بر دوش ارگجه پوش آمده است. مخفی نماند که مجموع «قبا تا بر دوش ارگجه پوش» که اسم محبوب است با ماقبل خود مبتدا، و «آمده است» خبر این مبتدا (؟) - انتهی.
کلمات هم‌قافیه با «ارگجه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «جه» برای سرودن شعر