معنی ارمن

[ اَ مَ ] (اِخ) ارمنستان. ارمینیه. ارمنیه. ولایتی است از کوهستان آذربایجان و مولد شیرین مشهور آنجا بوده و ابریشم ارمنی منسوب بدانجاست. (برهان قاطع) (مؤید الفضلاء). سرزمین ارمنستان بین آذربایجان و قفقاز و آسیای صغیر. این نام در کتیبهٔ بیستون داریوش بزرگ بصورت اَرمینَ آمده. (ایران باستان ص ۱۴۵۲، ۱۵۷۱، ۱۵۹۶): از ادبا عالمی فرست به ماچین وز امرا شحنه ای فرست به ارمن.فرخی. رضوان ملک خسرو مالک رقاب اوست ارمن بهشت عدن شد از کوثر سخاش. خاقانی. خاص کن این ملک جهان بر عموم هم ملک ارمن و هم شاه روم.نظامی. لشکر شام و ارمن و دیاربکر و خراسان و خوارزم و دیگر مواضع را که چشم بر دیار و امصار عراق نهاده بودند و گردن طمع یازیده منقار بازگرفتند. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۱۲). ور بحق دانسته ای جای نشست و خاست را خواه در ارمن نشین و خواه در ابخاز خیز. کاتبی. و رجوع به عیون الانباء ج ۱ ص ۷۸ و حبط ج ۲ ص ۳۷۱ و ۳۷۶، ۴۱۶ و ایران باستان ص ۲۲۹۰ و ۲۲۹۱ و جهانگشای جوینی چ لیدن ص ۱۷۰ و ۱۷۷ و ارمنستان و ارمنیة شود. || ارمنی. ارمنستانی. || قوم ارمنستان. ارامنه. ارمنیان.[ اَ مَ ] (حرف ربط +ضمیر) مخفف «اگر من» باشد در محاورات. (برهان): ای دل بهوای ارمن ار من باشم خالی نکنم ز دل حزن زن باشم وی چرخ اگر بحیله بیرون نکنم گاو تو از آن خرمن خر من باشم. طغرل سلجوقی.