معنی ادریا

[ اَ ] (اِخ) یکی از قدیمترین شهرهای ایطالیا در ولایت رویگو از بندقیه واقع در کنار ترعهٔ بیانکو بمسافت ۳۰ میلی جنوب غربی ونیز، سکنهٔ آن در حدود ۱۳ هزار تن است. فیضان نهرهای ولایت موجب زیانهای بسیار گردیده چه خاکهائی را با خود حمل می کند و دریا را که سابقاً بدان شهر متصل بوده چهارده میل دورتر برده است. شهر مزبور مرکز اسقف نشین و از جهت تحف و آثار قدیمهٔ رومی و غیرها مشهور است. این شهر را مهاجرین اتروری بسال ۱۳۷۶ ق. م. بنا کردند و در مائهٔ هفتم قبل از میلاد اهل فلیه بر آن مستولی شدند و در سنهٔ ۲۱۳ ق. م. دولت روم بر آنجا استیلا یافت و بخشی از آنرا خراب کردند و بحر ادریاتیک بدین شهر منسوبست. (ضمیمهٔ معجم البلدان).[ ] (اِخ) خلیجی است بین ایطالیا و ساحل دلماطیه (دالماسی) (اعمال رسولان ۲۷:۲۷) و اکنون بخلیج فینیقیه معروف است و گمان میرود که در عصر حواریون این اسم بر همهٔ دریای روم که شامل اقریطش و صقلیه بوده گفته میشد. رجوع به ملیطه شود. (قاموس کتاب مقدس).