معنی واژه احمدبیک
4 بازدید
[ اَ مَ بَ ] (اِخ) یکی از متأخرین شعرای ایران از مردم اصفهان. او بهندوستان رحلت کرد و پس از چند سال که در بنگاله اقامت گزید بشاهجهان آباد رفت و بخدمت شاه جهان پیوست و این بیت از اوست: از جنبش نسیم سحرگاه لاله ها بر یکدگر زدند چو مستان پیاله ها. (قاموس الاعلام).[ اَ مَ بَ ] (اِخ) ابن علاءالدوله ذوالقدر که از جانب پدر با برادر مهتر خویش کورشرخ (؟). بسرداری سپاهی که بخونخواهی ساروقبیلان بحرب محمدبیک استاجلو مأمور گردید و در ظاهر قلعه آمد جنگی سخت بوقوع پیوست و هر دو برادر کشته شدند. رجوع بحبط ج ۲ ص ۳۴۸ شود.[ اَ مَ بَ ] (اِخ) دنبلی، عم شهبازخان که از طرف کریمخان زند برتبهٔ ایلبگی گری فرقهٔ دمل نائل گردید. رجوع به مجمل التواریخ ابوالحسن گلستانه ص ۲۶۶ و ۲۶۸ شود.[ اَ مَ بَ ] (اِخ) دوقه کین زاده. متوفی در اواسط دولت سلطان سلیمان. او راست دیوانی بترکی. رجوع به دوقه کین زاده شود.[ اَ مَ بَ ] (اِخ) صوفی اغلی. از امرای ظهیرالسلطنه محمد بابر میرزا معاصر شاه اسماعیل صفوی. رجوع بحبط ج ۲ ص ۳۶۰ و ۳۶۲ شود.[ اَ مَ بَ ] (اِخ) نظام الدوله از بزرگان دوران شاه اسماعیل. رجوع بحبط ج ۲ ص ۳۷۳ و ۳۸۳ شود.