معنی ابوطیب

معنی ابوطیب

5 بازدید
[ اَ ] (ع اِ مرکب) مشک زباد. مشک گربهٔ دشتی. شاخ. غالیه. (بوفن). || اذخر. کاه مکّه. (مؤیدالفضلا).
[ اَ ] (ع اِ مرکب) مشک زباد. مشک گربهٔ دشتی. شاخ. غالیه. (بوفن). || اذخر. کاه مکّه. (مؤیدالفضلا).
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) او راست: کتاب طبقات اللغویین.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) محدّث و از بناء است و در حربیه اقامت داشت.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) ابراهیم بن محمود آقسرائی. رجوع به ابراهیم... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) ابن اشناس. او راست: کتاب القراءات. (ابن الندیم).
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) ابن الخلّال فقیه داودی. رجوع به ابن الخلاّل مکنی به ابوالطیب... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) ابن سلمه. یکی از فقهای شافعیه است. (ابن الندیم).
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) ابن عبدوس. رجوع به ابوطیب وراق... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) حمدان بن حمدویه الطرسوسی الحنفی. او راست: سباعیات فی الفروع.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) سرخسی. از قدمای شعرای ایران و مرحوم هدایت گوید: از احوال او اطلاعی نیست. قطعهٔ ذیل از اوست: ای پادشاه روی زمین دور از آن تُست اندیشهٔ تقلّب دوران کن و زمان بیخی نشان که دولت باقیت بردهد کاین باغ عمر گاه بهار است و گه خزان چون کام جاودان متصور نمیشود خرم کسی که زنده کند نام جاودان.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) سندبن علی یهودی. رجوع به سند... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) طاهربن عبداللََّه بن طاهربن حسین بن مصعب بن زریق بن ماهان. رجوع به طاهر... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) طاهربن علی جرجانی. در فهرست شیخ منتجب الدین آمده است: که وی از فقها و شیعی است و به سال ۵۷۵ هـ . ق. درگذشته است.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) عبدالرحیم بن احمد حرانی. رجوع به عبدالرحیم... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) عبدالمنعم بن عبیداللََّه بن محمدبن غلبون. رجوع به عبدالمنعم... شود.
[ اَ ؟ ] (اِخ) لغوی. رجوع به ابوالطیب عبدالواحد... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) محمدبن ابراهیم بستی. رجوع به محمد... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) محمّدبن احمدبن اسحاق. رجوع به محمد... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) محمّدبن احمدبن وشاء نحوی. رجوع به محمد... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) محمدبن طویس القصری. رجوع به محمد... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) محمدبن عبداللََّه معروف به یوسفی کاتب. رجوع به محمد... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) محمدبن عبداللََّه. رجوع به محمد... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) محمدبن علی بخاری. رجوع به محمد شود.
[ اَ ] (اِخ) المقلی. فقیهی شافعی است. (ابن الندیم).
[ اَ ] (اِخ) الملقی. او راست: کتاب عرائس.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) موسی بن یسار. رجوع به ابوالطیب مدائنی... شود.
[ اَ طَیْ یِ ] (اِخ) وراق. ابن عبدوس. او دیوان ابن الرومی را گرد کرده است. (ابن الندیم).

کلمات هم‌قافیه با «ابوطیب»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یب» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید