معنی ابوطلحة

[ اَ طَ حَ ] (ع اِ مرکب) قُمری. (دمیری). ورشان. نازو. کناد. طوقدار. مرغ الهی. کبوتر صحرائی.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) او از ماهان و از او ابن عیینه روایت کند.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) از معن روایت کند.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) تابعی است. او از شریح و از او ابن المنتشر روایت کند.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) تابعی است. او از انس و انس از رسول صلوات اللََّه علیه روایت کند.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) الاسدی تابعی است او از ابن عباس و انس و از او ابوالعمیس و رکین روایت کنند.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) الاسدی. او از ابی عمرو شیبانی حدیث شنیده است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) انصاری خزرجی زیدبن اسودبن سهل از بنی نجار. او عقبه و بدر و دیگر مشاهد را دریافته و از تیراندازان مشهور بود وفات وی به سال ۳۱ یا ۳۴ و بقولی ۵۱ هـ . ق. بوده است. رجوع به ص ۱۴۵ حبط ج ۱ شود.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) انصاری زیدبن سهل. صحابی است و در غزوهٔ بدر در رکاب رسول صلوات اللََّه علیه بوده است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) ایاس بن زهیر. محدّث است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) بشیربن کثیر الاسدی. محدث است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) حکیم بن دینار. محدّث است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) خولانی از عمیربن سعد و از او ابوسنان عیسی روایت کند.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) زیدبن سهل. رجوع به ابوطلحه انصاری زیدبن سهل شود.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) زیدبن سهل بن الاسود. صحابی است. او در عقبه و غزوات بدر و احد و خندق حاضر و بشجاعت و جسارت معروف بود و در حدیث آمده است که رسول اکرم صلوات اللََّه علیه فرمود: لصوت ابی طلحة فی الجیش خیر من مأته رجل. او در اواخر خلافت عثمان به سال ۳۲ یا ۳۴ هـ . ق. به هفتادسالگی درگذشت و مدفن وی به روایتی مدینهٔ منوره است و نیز گفته اند در شیخوخیت از دریا بغزا شد و در کشتی درگذشت و شش روز پس از آن جسد وی در جزیره ای دفن کردند.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) سفیان بن حمزه از روات حدیث است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) شدادبن سعید الراسبی. از روات است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) عبداللََّه بن حفص الانصاری. از روات است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) الطلحات. عبداللََّه بن خالد خزاعی. از روات است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) علی بن ابی طلحة الشامی. از روات حدیث است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) فرقد. از روات حدیث است.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) محمدبن ایوب. رجوع به محمد... شود.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) منصوربن محمدبن علی بن قرینه. رجوع به منصور... شود.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) منصوربن مسلم. رجوع به منصور... شود.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) نعیم بن زیاد. از او معاویه بن صالح روایت کند.[ اَ طَ حَ ] (اِخ) یحیی بن طلحه. او از جد خود ابوامامه سعیدبن جمحان روایت کند.