معنی ابوبکر

5 بازدید

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن ابی داود سجستانی. رجوع به ابن ابی داود ابوبکربن سلیمان... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن ابی الدنیا. رجوع به ابن ابی الدنیا عبیداللََّه بن محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن ابی رندقه. رجوع به ابن ابی رندقه شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) ابن ابی قحافه عثمان بن عامربن عمروبن کعب بن سعدبن تیم بن مرةبن کعب قرشی، مسمی به عبداللََّه و ملقب به عتیق و صدیق و ذوالخلال و شیخ الخلفاء و یار غار نبی. مادر او ام الخیر سلمی است، دختر صخربن عمرو و بنت عم ابی قحافه. نسب ابی بکر به پشت هفتم از سوی پدر و نیز مادر به نسب رسول صلوات اللََّه علیه پیوندد. نام او بجاهلیت عبدالعزی یا عبداللات بود و پس از قبول اسلام به عبداللََّه موسوم گشت. او از قدمای مؤمنین به پیغامبر صلی اللََّه علیه وآله و بروایتی چهارمین آنان و پدر ام المؤمنین عایشه و نخستین از خلفای اربعهٔ راشدین است، شبی که نبی اکرم بمدینه هجرت فرمود او همراه پیامبر بود و در غار ثور با حضرت او پنهان گشت و از اینرو به یار غار خوانده شد و چون همهٔ مال خویش جز کسائی را که آنرا با خلالی درپیوسته بود در راه خدا انفاق کرد به ذوالخلال مشهور گشت. و او یکی از عشرهٔ مبشره است، و در جنگ بدر و اُحد و خندق و دیگر غزوات در رکاب رسول بود. مسلمانان به روز وفات رسول علیه السلام او را بخلافت برگزیدند و او دو سال و سه ماه و سیزده روز خلافت راند. و آنگاه که مردم جزیرةالعرب پس از رحلت پیغامبر ردّه آوردند و نیز پیامبران دروغزن در هر سوی بدعوت برخاستند، در زمانی کوتاه همهٔ آنان را مقهور و مطیع ساخت و سپس متوجه فتح عراق و شام گشت. در عراق بسرداری ابوعبیده حیره و انبار را بگشود و سردار دیگر او خالدبن ولید در اجنادین، ناحیتی از فلسطین لشکر روم را شکست داد و هم او زیدبن ثابت را به گرد کردن قرآن کریم داشت و در تقسیم غنایم بسیرت رسول رفت و بهمه سهم مساوی داد. و به بیست ودویم جمادی الآخره از سال سیزدهم هجرت در شصت وسه سالگی بدرود زندگی گفت. و او را جنب تربت رسول بخاک سپردند. وی را سه پسر بود یکی عبداللََّه و دیگری محمد که هنگام مرگ ابوبکر سه ساله بود و سومی عبدالرحمن و سه دختر: عایشه و ام کلثوم و اسماء.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن باجه محمد. رجوع به ابن باجه... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن باقلانی محمدبن طیب بن محمد بصری. رجوع به ابن باقلانی... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن جعابی عمروبن محمدبن سلام.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن جمالی. رجوع به ابن جمالی ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن خیاط یحیی بن احمد. رجوع به ابن خیاط ابوبکر یحیی... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن درید محمدبن الحسن. رجوع به ابن درید... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن دهان مبارک بن ابیطالب. رجوع به ابن الدهان... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن رائق محمد امیرالامرا. رجوع به ابن رائق... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن زهر محمدبن مروان. رجوع به ابن زهر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن زهر محمدبن عبدالملک. رجوع به ابن زهر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن سراج محمدبن سری سهل نحوی. رجوع به ابن سراج محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن سیف احمدبن عبداللََّه بن سیف بن سعید. رجوع به ابن سیف... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن شاهویه محمدبن احمدبن علی. رجوع به ابن شاهویه... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن شهبه تقی الدین. رجوع به ابن شهبه قاضی تقی الدین... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن طفیل محمدبن عبدالملک اندلسی. رجوع به ابن طفیل... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن عاصم محمدبن محمدبن عاصم. رجوع به ابن عاصم قاضی الجماعه ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن العربی محمدبن عبداللََّه اندلسی. رجوع به ابن العربی ابوبکر محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) ابن عربی محیی الدین محمدبن علی حاتمی طائی. رجوع به ابن عربی محیی الدین... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن عطیهٔ اندلسی. رجوع به ابن عطیه ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن عمار محمد، شاعر اندلسی. رجوع به ابن عمار ابوبکر محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن فقیه احمدبن محمد. رجوع به ابن فقیه همدانی... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن قریعه محمدبن عبدالرحمن. رجوع به ابن قریعه... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) رجوع به ابن قزمان... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن قوطیه محمدبن عمر اندلسی. رجوع به ابن قوطیه... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن کامل احمدبن کامل بن خلف بن شجره. رجوع به ابن کامل احمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن کثیر عبداللََّه، یکی از قراء سبعه. رجوع به ابن کثیر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن لال احمدبن علی. رجوع به ابن لال... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن لبانه محمدبن عیسی. رجوع به ابن لبانه ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن المارستانیه عبداللََّه بن ابی الفرج. رجوع به ابن المارستانیه ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن مردویه احمدبن موسی الاصفهانی. رجوع به ابن مردویه شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن مقسم محمدبن حسن. رجوع به ابن مقسم ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن منذر. رجوع به ابن منذر ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن نباته محمدبن محمدبن محمد. رجوع به ابن نباته قاضی جمال الدین... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن نقطه محمدبن عبدالغنی. رجوع به ابن نقطه ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن وحشیه احمد یا محمدبن علی. رجوع به ابن وحشیه... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت ابن ورقا محمدبن عبداللََّه. رجوع به ابن ورقا... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) ابویحیی. چهارمین از سلسلهٔ مرینی بمراکش. فرزند عبدالحق مؤسس سلسلهٔ مزبوره. او پس از برادران خویش ابوسعید عثمان و ابومعروف بامارت رسید و با موحدین و دیگر امرا چندین حرب پیوست و در بیشتر حروب فاتح آمد و پس از چهارده سال ملک راندن ۶۵۶ هـ . ق. درگذشت و برادر وی یعقوب جانشین او گردید.

[ اَ بو بَ ] احمدبن حسین بیهقی. رجوع به احمدبن حسین... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت احمدبن زهیربن حرب. رجوع به ابن ابی خیثمه احمدبن زهیر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت احمدبن عبداللََّه بن حسن، معروف به مالقی نحوی. رجوع به مالقی... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت احمدبن علی بن ثابت معروف بخطیب، صاحب تاریخ بغداد. رجوع به خطیب احمدبن علی شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت احمدبن علی رازی. رجوع به رازی ابوبکر احمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت احمدبن علی بن معجور الاحشاد. رجوع به ابن الاخشید ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت احمدبن عمربن مهیر. رجوع به خصاف احمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت احمدبن محمد طالقانی. رجوع به احمد... شود.

[ اَ بو بَ ]

[ اَ بو بَ ] (اِخ) ازرقی هروی حکیم زین الدین. رجوع به ازرقی مکنی به ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) اِشْبیلی بن الخیر. محدث است.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) ایوب بن ابی تمیمه کیسان سِختیانی. راوی است که از انس و حسن روایت کند و ثوری و شعبه از وی روایت آرند. وفات به سال ۱۳۱ هـ . ق. بوده است.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) بکاربن قتیبةبن ابی برزعةبن عبیداللََّه بن بشربن ابی بکرة بصری. قاضی مصر از دست متوکل عباسی. مولد او به سال ۱۸۲ هـ . ق. و وفات ۲۷۰ بوده است.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت تجیبی شاعر. رجوع به تجیبی شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت جعد محمدبن عثمان.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت حسن بن علی بن احمدبن بشاربن زیاد شاعر ضریر نهروانی. رجوع به ابن علاف شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت حسن بن ولیدبن نصر قرطبی معروف به ابن عریف. فقیه نحوی. رجوع به حسن بن الولید... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) خباز بلدی موسوم به محمد. رجوع به خباز بلدی... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت رباح بن عبدالرحمن. رجوع به رباح... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) رکن الدین ابوبکربن عثمان جد آل کرت در هرات.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) نام روحانی سمرقندی، ابن محمد علی شاعر. رجوع به روحانی سمرقندی شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت زبیربن بکار. رجوع به زبیر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) سالم بن عیاش بن سالم خیاط اسدی. محدث است.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) سمان باهلی، ازهربن سعد بصری محدث. وفات او۲۰۳ هـ . ق. بوده است.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) رجوع به سیف الدین ابوبکر منصور شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) نام سیف الدین، عادل اول برادر سلطان صلاح الدین ایوبی. رجوع به سیف الدین ابوبکر عادل شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت شادی.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت عاصم بن ابی النجود یا ابن بهدلة کوفی از قراء سبعه. رجوع به عاصم... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت عبدالرزاق صنعانی بن همام بن نافع. رجوع به عبدالرزاق بن همام... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت عبدالکریم طائع از خلفای عباسی. رجوع به طائع شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت عبداللََّه بن محمدبن شقیر نحوی. رجوع به ابن شقیر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) ابن عبدالملک. سومین از امرای بنی عامر در بلنسیه (از ۴۶۸ تا ۴۷۸ هـ . ق.).

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت عبیداللََّه بن محمدبن عبید معروف به ابن ابی الدنیا. رجوع به ابن ابی الدنیا شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) علی بن حسن قهستانی. او عارض سپاه یمین الدوله محمودبن سبکتکین غزنویست.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) علی بن محمد الخراسانی الصوفی. رجوع به سایح علوی ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) فخرالاسلام المستظهری محمدبن احمدبن الحسین الشاشی الاصل الفارقی المولد. فقیه شافعی. رجوع به محمدبن احمدبن الحسین الشاشی شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت فیریابی صغیر جعفربن محمدبن حسن. رجوع به فیریابی صغیر ابوبکر جعفربن محمدبن الحسن الفیریابی شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت قفال مروزی عبداللََّه بن احمدبن عبداللََّه. فقیه شافعی. رجوع به قفال... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت مبرمان محمدبن علی بن اسماعیل وراق. رجوع به مبرمان... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن ابراهیم المنذر النیشابوری، یکی از فقهای مذهب شافعی. از اوست: کتاب المسائل فی الفقه. کتاب اثبات القیاس. (ابن الندیم).

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن ابی الشکر ایوب بن شادی بن مروان ملقب به الملک العادل. رجوع به ملک العادل محمد شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن ابی عثمان موسی بن عثمان بن موسی بن عثمان بن حازم ملقب به زین الدین. رجوع به محمدبن ابی عثمان شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن ابی محمد قاسم بن بشاربن حسن. رجوع به ابن انباری ابوبکر محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن احمدبن محمدبن ابی الثلج الکاتب. رجوع به ابن ابی الثلج... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن زهر فقیه. رجوع به ابن زهر ابوبکر محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن احمدبن علی بن شاهویه. رجوع به ابن شاهویه... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن احمدبن محمدبن جعفر. رجوع به ابن الحداد محمدبن احمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن احمدبن مزید نحوی اخباری بوسنجی. رجوع به ابن ابی الازهر شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن احمدبن منصور خیاط. رجوع به ابن خیاط ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن اسحاق اهواری. رجوع به اهواری محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن اسحاق قاشانی. رجوع به قاشانی محمدبن اسحاق مکنی به ابوبکر شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن اسحاق بن یسار. رجوع به ابن اسحاق ابوعبداللََّه محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) ابن محمدبن ایلدگز ملقب به نصرةالدین. چهارمین از اتابکان آذربایجان. وی پس از وفات عم خود قزل ارسلان در ۵۸۷ هـ . ق. بجای او امارت یافت، و چون در اول امر در لذات عیش منهمک گشت گرجستانیان پاره ای از نواحی مملکت او را غارت و قسمتی را ضبط کردند. و عاقبت او دختر حاکم گرجستان را بزنی کرد و از مزاحمت آنان تا حدی بیاسود. در سال ۶۲۰ حکام مراغه و اربل بکشور او تاختند و او بدستیاری آی تغمش فرمانروای همدان دشمنان را براند و بسنهٔ ۶۰۴ مراغه را تسخیر کرد و در سال ۶۰۷ درگذشت و تخت و تاج ببرادر خویش مظفرالدین ازبک گذاشت.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن جعفربن زکریابن خطاب بن شریک بن یریع (ظ: بزیع) النرشخی البخاری. او از ابی بکربن حریث و عبداللََّه بن جعفر و غیر این دو روایت کند. مولد او در سال ۲۸۶ هـ . ق. و وفات در ۳۴۸ بوده است. (سمعانی). و او راست کتابی در ذکر بخارا به نام امیرحمید ابومحمدبن نوح بن نصربن احمدبن اسماعیل سامانی در سال ۳۳۲ و ابونصر احمدبن محمدبن نصر القباوی آنرا در سال ۵۲۲ هـ . ق. بفارسی تلخیص کرده است.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن الجحم. رجوع به محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن حسن بن دریدبن عتاهیه. رجوع به ابن درید... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن حسن الزبیدی الاشبیلی النحوی. رجوع به محمدبن حسن... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن حسن بن فورک... اصفهانی. رجوع به ابن فورک ابوبکر... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن حسن بن محمدبن زیاد موصلی معروف به نقاش. رجوع به محمدبن حسن... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن الحسن بن مقسم بن یعقوب. رجوع به ابن مقسم ابوبکر محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن داودبن علی بن خلف اصفهانی معروف به ظاهری. رجوع به ابن داود ظاهری ابوبکر محمدبن داودبن علی... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن زکریای رازی. رجوع به محمدبن زکریای رازی شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن سری بن سهل نحوی. رجوع به ابن سراج ابوبکر محمد شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن سیرین بصری معبر. رجوع به ابن سیرین شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن الصنوبری. رجوع به محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن عبدالباقی بن محمد. فقیه و قاضی حنبلی. مولد او بصره به سال ۴۴۲ هـ . ق. در جوانی به بغداد شد و در منطق و حساب و هیئت و دیگر شعب علوم اوائل و فقه براعت یافت و در کامل ابن اثیر وفات وی به بغداد در حوادث سنهٔ ۵۳۵ هـ . ق. آمده است و گور وی چنانکه ابن جوزی در منتظم گوید در جوار تربت بشر حافی است.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن عبدالرحمن بغدادی. رجوع به ابن قریعه شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن عبدالغنی بن شجاع ملقب به معین الدین. رجوع به ابن نقطه شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن عبداللََّه صیرفی. رجوع به ابن صیرفی ابوبکر محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن عبداللََّه بن محمد اندلسی معافری اشبیلی. رجوع به ابن العربی ابوبکر محمد... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن عبداللََّه بن محمدبن صالح ابهری. مولد او ابهر از ارض جبل است، به سال ۲۸۷ هـ . ق. و وفات او در سال ۳۷۵. او از فقهای مالکی است و از کتب اوست: کتاب شرح کتاب ابن عبدالحکم الصغیر. کتاب شرح کتاب ابن عبدالحکم الکبیر. کتاب الرد علی المزنی. کتاب فی اصول الفقه. کتاب فضل المدینة علی مکه.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن عبداللََّه بن محمدبن نصر. رجوع به ابن ورقا شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن عبدالملک التاریخی. کتاب اخبارالنحویین از اوست.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن علی بن محمدبن علی بن اسماعیل معروف به مبرمان نحوی. رجوع به مبرمان شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن عمربن حفص بن الفرّخان الطبری. یکی از افاضل منجمین. و از اوست: کتاب المقیاس. کتاب الموالید. کتاب العمل بالاسطرلاب. کتاب المسائل. کتاب المدخل. کتاب الاختیارات. کتاب المسائل الصغیر. کتاب تحویل سنی الموالید. کتاب التسیرات. کتاب المیالات. کتاب تحویل سنی العالم. کتاب التسیرات فی الموالید. (ابن الندیم).

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن عمربن عبدالعزیزبن ابراهیم بن عیسی اندلسی. رجوع به ابن قوطیه شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن عمر قبلیّ. محدّث است.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن قاسم ابی محمدبن بشار انباری. از مردم انبار. او عربیت از پدر خویش و از ابی جعفر احمدبن عبید و نحو را از ابی العباس ثعلب فراگرفت و اعلم از پدر بود در نهایت فطنت و ذکاء و جودت قریحه و در حضور بدیهه و سرعت جواب زبان زد است و آنچه املا میکرده از حفظ بی مراجعهٔ بکتاب بوده و با اینهمه وَرِع و از صالحین است که ارتکاب محرم و زلتی در عمل از او شنیده نشده است. در سال ۳۱۸ هـ . ق. در کمتر از سن پنجاه سالگی درگذشت. او راست: کتاب المشکل فی معانی القرآن و این کتاب ناتمام ماند. کتاب الاضداد در نحو. کتاب الزاهر. کتاب ادب الکاتب و این نیز بپایان نرسید. کتاب الکافی در نحو. کتاب المقصور و الممدود. کتاب الواضح در نحو و آن کتابی بزرگ است. کتاب الموضح در نحو. کتاب الالفات. کتاب بعض مسائل ابن شنبوذ. کتاب غریب الحدیث و آن بانجام نرسید. کتاب المفضلیات. کتاب ایضاح الوقف و الابتداء. کتاب الهاءات فی کتاب اللََّه عز و جل. کتاب السبع الطوال. کتاب شعرالراعی. کتاب الرد علی من خالف مصحف عثمان. و او چندین دیوان از فحول شعرای عرب را گرد کرده است از جمله زهیر و نابغهٔ جعدی و اعشی. مجلس ها گفته در لغت و نحو و اخبار و از جملهٔ سامعین مجالس او ابوسعید دبیلی است. (ابن الندیم).

[ اَ بو بَ ] (اِخ) محمدبن مسلم زهری. رجوع به ابن شهاب... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن مظفربن محتاج، رئیس خاندان آل محتاج. رجوع به آل محتاج شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن ولیدبن محمدبن خلف طرطوشی فهری قرشی اندلسی. رجوع به ابن ابی رندقه شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن هارون بن مخلدبن ابان. رجوع به محمدبن هارون... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محمدبن یحیی. رجوع به صولی ابوبکر محمدبن یحیی شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) پدر محمود ارموی آذربایجانی صاحب کتاب مطالع معروف در منطق.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت محیی الدین محمدبن علی حاتمی طائی. رجوع به ابن عربی ابوبکر محیی الدین... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) ناصح الدین احمدبن محمدبن الحسین الارجانی. او قضاء شوشتر و عسکر مکرم داشت و شاعری صاحب دیوان است. مولد وی به سال ۴۶۰ هـ . ق. و وفاتش در سال ۵۴۴ بوده است.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت هلال بن یحیی. رجوع به هلال... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) ابن یحیی بن ابراهیم یا ابوبکر ثانی. یازدهم از پادشاهان بنی حفص (۷۱۸ تا ۷۴۷ هـ . ق.).

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت یحیی بن احمد طبیب. رجوع به ابن خیاط ابوبکر یحیی... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت یحیی بن سعدون بن تمام بن محمد قرطبی. رجوع به یحیی... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) ابن یحیی ملقب به شدید. هفتمین پادشاه از بنی حفص به تونس (۷۰۹ هـ . ق.).

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت یحیی بن عبدالرحمن. رجوع به یحیی بن عبدالرحمن شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت یحیی بن عبدالرحمن بن بقی اندلسی قرطبی شاعر. رجوع به یحیی... شود.

[ اَ بو بَ ] (اِخ) کنیت یموت بن المزرع بن یموت بن عیسی. رجوع به یموت بن المزرع شود.

کلمات هم‌قافیه با «ابوبکر»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کر» برای سرودن شعر

ابوبکار