معنی ابوبلقیا
6 بازدید
[ اَ بو بِ ] (معرب، اِ) (از یونانی اَپُپِلِسَن ، شاید مصحف ابوبلسینا) فالج که جز اندامهای چهره هر دو شق تن را فراگیرد.
کلمات همقافیه با «ابوبلقیا»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یا» برای سرودن شعر