معنی ابوالخیر

معنی ابوالخیر

5 بازدید
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) نام قریه ای بجنوب فارس بر ساحل خلیج بجنوب غربی بندر بوشهر.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) (میرزا...) رجوع به حبیب السیر ج ۲ ص ۲۵۹ شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) پدر ابوسعید فضل اللََّه بن ابی الخیر است.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ابن ابی السعودبن ظهیرهٔ شافعی مکی، ملقب به قطب الدین. در اواخر مائهٔ نهم و اوائل دهم هجری میزیست. او راست: جامعةالجواهر در مطلع کواکب ثابته و آن منظومه ای در بحر رجز است در ۷۷ بیت که بسال ۹۰۵ هـ . ق. نظم کرده است.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ابن ابی سلیمان داودبن متی بن ابی المعین بن ابی فانه. طبیب مسیحی. او فرزند کهتر ابوسلیمان و در بیت المقدس از اطبای خاصهٔ ملک نصارای آنجا بود و پس از فتح بیت المقدس با پدر و برادران دیگر در سلک طبیبان سلطان صلاح الدین ایوبی درآمده است.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ابن ابی الفرج بن ابی الخیر. رجوع به ابوالفرج نصرانی... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ابن جزری محمدبن محمد. رجوع به ابن جزری شمس الدین ابوالخیر محمد... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ابن خمار. رجوع به ابن خمار ابوالخیر حسن بن سوار شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ابن ززی. محدث است.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ابن شراره ماول. رجوع به ماول ابوالخیر شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ابن عطار. رجوع به ابن عطار ابوالخیر، و رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۱ ص ۲۲۲ شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) احمدبن اسماعیل بن یوسف الطالقانی القزوینی الشافعی. مدرس نظامیهٔ بغداد. رجوع به احمد... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) احمدبن محمدبن عبدالسلام الشافعی. رجوع به احمد... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) احمدبن محمدبن عبدالسلام الشافعی. رجوع به احمد... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) احمدبن محمدبن میمون. او پس از سلیمان بن حسن بن مخلد وزارت متقی خلیفهٔ عباسی یافت و وزارت او دیری نکشید. رجوع به تجارب السلف ص ۲۱۹ شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) احمدبن محمدبن میمون. او پس از سلیمان بن حسن بن مخلد وزارت متقی خلیفهٔ عباسی یافت و وزارت او دیری نکشید. رجوع به تجارب السلف ص ۲۱۹ شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) انباری. رجوع به سلامةبن عبدالباقی بن سلامة النحوی الضریر شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) بلخی. وی بروزگار سلطان محمود سبکتکین عامل ختلان بود و بزمان مسعودبن محمود شغل امور وزارت و حساب میراند.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) التیناتی. رجوع به ابوالخیر اقطع... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) جرائحی. شهرزوری در تاریخ الحکما گوید او طبیب بیمارستان عضدی بود. رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۲ ص ۷۲۴ شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) جعفربن محمد مروزی. رجوع به جعفر... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) حسن بن بابا. رجوع به ابن خمار ابوالخیر حسن بن سوار...، و رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۱ ص ۵۱ و شهرزوری ص ۲۳ شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) حسن بن سوار بغدادی. رجوع به ابوالخیر حسن بن بابا شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) حسن بن سوار بغدادی. رجوع به ابوالخیر حسن بن بابا شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) خمار. رجوع به ابن الخمار ابوالخیر...، و رجوع به حبیب السیر ج ۱ ص ۳۵۶ شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) سلامةبن عبدالباقی بن سلامة الضریر. رجوع به سلامه... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) سلامةبن عیاض کفرطایی. رجوع به سلامة... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) عسقلانی. یکی از معاریف صوفیه. او در نیمهٔ دویم مائهٔ سوم هجری به بغداد میزیست و در اواخر همین مائه در یکی از قراء بغداد بدرود حیات گفت. رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۳ ص ۱۰۲ و رجوع به نفحات الانس شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) کفرطایی. رجوع به سلامةبن عیاض نحوی... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ماول بن شراره. رجوع به ماول... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ماول بن شراره. رجوع به ماول... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) محمدبن احمدبن ررا. امام جامع اصفهان. او از عثمان برجی و طبقهٔ وی روایت کند. صاحب منتهی الارب احمدبن رزا بزاء معجمه ضبط کرده و غلط است.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) محمدبن عبدالرحمن سخاوی. رجوع به محمد... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) محمدبن عبداللََّه مروزی. رجوع به محمد... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) محمدبن علی بن محمدبن خالد. رجوع به محمد... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) محمدبن محمد فارسی، ملقب به تقی الدین. رجوع به محمد... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) مرثدبن عبداللََّه الیزنی. مفتی مصر. تابعی است. او به سال ۹۸ هـ . ق. درگذشت. از او یزیدبن ابی حبیب روایت کند. رجوع به حبیب السیر ج ۱ ص ۲۵۴ شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) مصدق بن شبیب بن الحسین صلحی. رجوع به مصدق... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) نجاشی احمد. رجوع به نجاشی احمد... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) نصرانی. ابن ابی الفرج بن ابی الخیر بغدادی. طبیبی جرائحی مقیم بغداد. مولد او به سال ۳۵۵ هـ . ق. بود. و او بعض تصرفات در مرهم باسلیقون و دیاخلیون کرده و مرهمی از سرب سوخته و موم و سفیداب ساخته که در سرطان و قروح خبیثه نافع می افتاده است. او عمری دراز کرد و در ۴۴۳ درگذشت. رجوع به تاریخ الحکماء ابن قفطی و نامهٔ دانشوران ج ۳ ص ۱۱ شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) نهشل. رجوع به ابوخیره نهشل... شود.
[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) یحیی بن سالم یمنی شافعی عمرانی. رجوع به یحیی... شود.

کلمات هم‌قافیه با «ابوالخیر»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یر» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید