معنی ابواء

[ اَبْ ] (اِخ) نام قریه ای نزدیک ودّان از اعمال فرع از مدینه و گور آمنه بنت وهب مادر رسول اللََّه صلی اللََّه علیه و آله بدانجاست. و مولد امام محمد باقر نیز همانجا بوده است. و از آنجا تا جحفه ۲۳ میل است و نیز گفته اند کوهی است بسوی راست اره و صعید از مدینه بمکه. و گفته اند ابواء مدفن پدر رسول است و مدفن مادر او صلوات اللََّه علیه در مکه بدار رایعه است. و امروز ابواء به نام مستوره معروف است. و غزوهٔ ابوا بدانجا بود.[ اِبْ ] (ع مص) جای دادن. جا دادن. (رشید وطواط).[ اَبْ ] (ع اِمص) پدری. اسم مصدر است. (منتهی الارب). اُبوت.[ اَبْ ] (ع ص) عنزٌ ابواء؛ الّتی شمّت بول الأروی فمرضت. ج، اُبْو.