معنی ابن لهیعه
6 بازدید
[ اِ نُ لَ عَ ] (اِخ) ابوعبدالرحمن عبداللََّه بن لهیعة حضرمی. محدث. در دولت عباسی به سال ۱۵۵ هـ .ق . بمقام قضای مصر منصوب شد و در سنهٔ ۱۷۴ درگذشت. و گویند او نخستین قاضی باشد که بتن خویش به استهلال رمضان شد و دیگر قضاة تقلید او کردند. و او را در روایت تضعیف کنند.
کلمات همقافیه با «ابن لهیعه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «عه» برای سرودن شعر