معنی ابن قطان

[ اِ نُ قَ طْ طا ] (اِخ) ابوالحسین احمدبن محمد بغدادی. از فقهای شافعی. او تلمیذ ابن سریج و ابواسحاق مروزی بود و در بغداد تدریس فقه میکرد. وی را چند کتاب در فقه شافعی است. وفات به سال ۳۵۹ هـ .ق .[ اِ نُ قَ طْ طا ] (اِخ) محمدبن شجاع الانصاری. فقیهی شیعی بمائهٔ هشتم هجری. فقه از فاضل مقداد فراگرفت. او راست: کتاب معالم الدین فی فقه آل یاسین.[ اِ نُ قَ طْ طا ] (اِخ) ابوالقاسم هبةاللََّه بن فضل بن قطان. شاعری بغدادی و محدث معاصر حیص بیص. وی مردی مزّاح و خوش محاوره و طبع او مایل به اَهاجیّ بود و مردم از زبان او در آزار بودند. حکایات و نوادر کثیره از وی منقول است. مولد او به سال ۴۷۷ هـ .ق . و وفات در ۵۵۸ است.