معنی ابن طحان
6 بازدید
[ اِ نُ طَحْ حا ] (اِخ) ابوالاصبغ عبدالعزیزبن علی. از مشاهیر ادباء و قُرّاء اندلس. مولد به سال ۴۹۸ هـ .ق . در اشبیلیه. وی به مصر و شام و عراق سفر کرده و سالها در شهرهای مزبور به افادت مشغول بوده است و بعد از ۵۵۹ به حلب درگذشته است. او را اشعاری لطیف و رقیق است.
کلمات هم‌قافیه با «ابن طحان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر