معنی ابن داود
6 بازدید
[ اِ نُ وو ] (اِخ) تقی الدین حسن بن علی بن داود حلی. از بزرگان فقهای شیعه، شاگرد سید ابن طاوس و محقق و ابن جهم. کتاب او در علم رجال معروف است و چنانکه خود او در آن کتاب آورده تولدش در پانزدهم جمادی الأولی سال ۶۴۷ هـ .ق . بوده است. (از روضات).[ اِ نُ وو ] (اِخ) ابوالحسن محمدبن احمدبن داود قمی. وفات ۳۷۸ هـ .ق . محدث و فقیه شیعی. از قم به بغداد رفته و در آنجا بترویج حدیث پرداخته است. او را تألیفات بسیار است و نام آنها در رجال نجاشی آمده است.
کلمات همقافیه با «ابن داود»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ود» برای سرودن شعر