معنی ابن ابی‌رافع

[ اِ نُ اَ فِ ] (اِخ) ابوالحسن. منجّم، و کتاب الطلوع از اوست. (ابن الندیم). و در تاریخ الحکماء قفطی نام کتاب را کتاب الطوالع ضبط کرده است.[ اِ نُ اَ فِ ] (اِخ) علی بن ابی رافع. اصلاً ایرانی و از صحابهٔ رسول و خزینه دار حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام بود. او و برادرش عبیداللََّه کاتب آن حضرت بودند و چنانکه در فهرست نجاشی مذکور است علی نیز مانند پدر خویش کتابی در فقه کرده و پیش از این دو تن، تا آنجا که میدانیم در اسلام کتاب نوشته نشده بود. در نام ابورافع خلاف است، بعضی گویند هرمز و بعضی گویند ابراهیم یا اسلم و یا نام او کنیهٔ او بوده است.